Benoît
\bə.nwa\♂Prénom masculin français
Prénom masculin français, issu du latin.
En bref
| Genre | Masculin |
|---|---|
| Origine | Latin |
| Prononciation | \bə.nwa\ |
| Autres graphies | Benoit |
Origine et sens
Du latin Benedictus, de benedictus (« béni »), c'est-à-dire « béni par Dieu » ; littéralement bene (« bien ») et dictus (« dit »).
Où on le donne surtout
- France
- Belgique
- Luxembourg
- Suisse
Dans d'autres langues
- allemandBenedikt
- anglaisBenedict, Bennet
- bretonBeneat
- catalanBenet
- croateBenedikt
- danoisBendt
- espagnolBenedicto, Benito
- grecΒενέδικτος
- hébreuבָּרוּךְ
- hongroisBenedek
- italienBenedetto, Benito
- latinBenedictus
- lettonBenedikts, Benis
- lituanienBenediktas
Source : Wiktionnaire (CC BY-SA 4.0). Enregistrement : Lepticed7 (France (Toulouse)), Lingua Libre / Wikimedia Commons (CC BY-SA 4.0).